Istorija emigracije


Istorija emigracije

Prva kretanja Crnogoraca ka Latinskoj Americi javljaju se krajem osamnaestog i početkom devetnaestog vijeka. Prvi emigrant sa područja Crne Gore bili su uglavnom stanovnici Boke Kotorske, i to najvećim dijelom iz Oravca, Luštice, Perasta i Hercegnovske rivijere, kao i okoline.Uglavnom, Crnogorci su prvo naseljavali Argentinu, gdje su se nakon određenog perioda raseljavali i u ostalim državama LatinskeAmerike, kao što su: Urugvaj, Paragvaj, Bolivija, Čile, Peru, Brazil i tako sve do Venecuele i Meksika. Doseljavanje Crnogoraca u Latinsku Ameriku dijelimo na četiri migratorna talasa i to:

I. Individualna migracija

Prvi doseljenici iz CrneGore počeli su stizati u zemlje Latinske Amerike krajem osamnaestog i početkom devetnaestogvijeka. Uglavnom su to bili pomorci i trgovci, pojedinci i manje grupe. U većem broju Crnogorci u Latinsku Ameriku počinju da dolaze osamdesetih godina devetnaestog vijeka, i u to vrijeme naseljavaju isključivo Buenos Ajres i njegove lučke djelove. Tada se osnivaju i prva društva, uglavnom sa doseljenicima iz Hrvatske i Slovenije. Najstarije osnovano društvo koje je okupljalo i doseljenike iz Crne Gore zvalo se “Slavljansko društvo uzajamne pomoći”. Svi emigranti, uključujući iCrnogorce koji su se iskrcavali u luci Buenos Ajres, nakon iskrcavanja su mogli boraviti u “HoteluEmigranata” koji se nalazi pored luke, u kojem su mogli ostati mjesec dana, sve dok ne odluče kuda dalje.

II Ekonomska migracija

Omasovljavanje doseljavanja crnogoraca na tlo Latinske Amerike, brodovima, uglavnom iz Đenove, počinje prvih godina dvadesetog vijeka.Ovo je ujedno i najjači emigracioni talas tokom kojeg se samo u Argentinu uselilo do 10. 000 Crnogoraca.Tokom ove faze doseljavanja stvaraju se najveće kolonije kao što su: Dock Sud, Tandil, General Madariaga koje pripadaju provinciji Buenos Ajres, zatim kolonijaVenadoTuerto-provincija Santa Fe, La Montenegrina-provincija Ćako, Antafogasta-Čile. Stvaranjem nove države i gašenjem Kraljevine Crne Gore završava se druga faza doseljavanja.

III Političkamigracija

Nakon 1918.godine u Argentinu počinju da dolaze grupe političkih emigranata iz Crne Gore. Ubrzo, pored političkih emigranata koji se rasipaju po čitavoj Argentini, neki su se raseljavali u obližnje države poput Urugvaja, Paragvaja, Bolivije, Perua, Čilea , počinje da stiže i sve veći broj ekonomskih emigranata koji uglavnom odlaze u već formirane kolonije. Ovaj talas se nastavlja sve do početka Drugog svjetskog rata.

IV Ekonomska migracija

Krajem Drugog svjetskog rata u Argentinu dolazi značajna skupina pripadnika poraženog pokreta u ratu. Smatra se da je iz CrneGore uselilo oko 400 osoba u Argentinu i oko 200 osoba u ostale zemlje, od čega najviše u Peru, Venecuelu, i jedan manji broj u Meksiko i Brazil.

Nakon konstantnog istraživanja svih onih koji su do sada doprinijeli da se u Crnoj Gori sazna za postojanje ovih i više neko interesantnih kolonija Crnogoraca , i prije svega, oslanjanjem na podatke gospodina Gordana Stojovića , publiciste i ambasadora Crne Gore u Republici Argentini, koji je bukvalno “otkrio“ postojanje crnogorskog stanovništva na ovom jako udaljenom kontinentu, smatra se da u Latinskoj Americi sada živi između šesdeset i sedamdeset hiljada potomaka Crnogoraca, što predstavlja skoro pa deset procenata sadašnjeg broja stanovnika Crne Gore.

Prezimena preuzeta iz knjige “Crnogorci u Južnoj Americi” autora Gordana Stojovića i Marijana Miljića. Preuzimanje je odobreno od strane autora