Dodjela godišnje nagrade “Kapetan Miloš Vukasović”


Dana  28.12.2017. godine u prostorijama Matice Crnogorske u Podgorici, fondacija je  upriličila  svečanost na kojoj su njeni predstavnici  uručili razna priznanja  za doprinos radu fondacije  i saradnju  sa istom, a raznim  državnim i kulturnim institucijama, pojedincima  i privrednim društvima u Crnoj Gori.

26060236_2297084713650931_5464140315761707683_o

Predsjednik  fondacije Milorad Mišo Krivokapić uručio je zahvalnice pojedincima i privrednim društvima za doprinos jačanju crnogorsko-argentinskih veza, unapređenju kulturne, privredne i duhovne saradnje i za pomoć u ostvarivanju ciljeva Fondacije.

Krivokapić je  prvu godišnju nagradu „Kapetan Miloš Vukasović“  koju dodjeljuje fondacija, svečano uručio doskorašnjem generalnom sekretaru Matice crnogorske Novici Samardžiću.

26173495_2297085403650862_5771193015836006711_o

Takođe, Krivokapić je prisutne upoznao sa idejom fondacije  da se u Kotoru podigne spomenik crnogorskim iseljenicima koji su iz tog grada odlazili u razne zemlje svijeta.

Publicista Bosiljka Kankaraš je tom prilikom podsjetila na ličnost i djelo Miloša Vukasovića, jednog od najpoznatijih emigranata u Argentini, porijeklom iz Crne Gore. Vukasović je poznati pomorac, brodovlasnik i konstruktor brodova, koji je u Argentinu stigao 1865. godine. Po Vukasoviću ime nosi nagrada koja se dodjeljuje za doprinos jačanju veza Crne Gore sa iseljeništvom u Latinskoj Americi.

26173062_2297084083650994_8020099361810396697_o

Podsjećamo,  Miloš Vukasović, u Argentini Miguel Vucassovich rođen je  1842. godine u Dražinom Vrtu- Boka Kotorska, tadašnje Austrijsko carstvo. Osnovnu školu je završio u svom rodnom mjestu, a srednju pomorsku u Prčnju i Trstu.

Pomorac, brodovlasnik i konstruktor brodova koji je emigrirao u Argentinu. Višu trgovačku školu završio je u Padovi đe se upoznao sa modernim slikarstvom za koje je imao dosta talenta, kao i sa tehničkim crtanjem što je bio osnov za njegovu kasniju karijeru konstruktora brodova i pomorskog arhitekte. Poput svojih predaka i Vukasović je počeo karijeru pomorca na bokeljskim jedrenjacima đe je vrlo rano, sa nepunih dvadeset godina postao kapetan.

Oko 1865- godine odlazi u Argentinu. U vrijeme njegovog dolaska mornarica Argentine je tek bila u začetku. On je 1870. godine u Buenos Ajresu osnovao parabrodarsko društvo „ La Platense“ koje je dugi niz godina bilo najjače parabrodarsko društvo unutrašnje plovidbe u Južnoj Americi.

26171518_2297085110317558_3885633010869115921_o

Na vrhuncu moći, društvo je raspolagalo sa ukupno 118 brodova. Zbog jake konkurencije brodovi ovog društva su prodati 1894. godine. Takođe, Vukasović je bio suvlasnik velike pomorske kompanije „Vucassovic y Oneto“ u čijem je vlasništvu bilo oko 120 brodova raznih veličina i namjena. Nakon njegove smrti kompanijom su nastavili da rukovode potomci. Ugašena je 1937. godine podjelom imovine kada je preuzeo njegov poslovni partner Heronimo Oneto.

Nakon zatvaranja kompanije koju je osnovao, Vukasović se u potpunosti okreće naučnom radu i od tada pa do smrti se bavi konstruisanjem novih teretnih i putničkih brodova za argentinsku trgovačku mornaricu, ali i nekih ratnih brodova. Njegove konstrukcije i nacrti brodova uvrstile su ga u red najcjenjenijih i najboljih pomorskih arhitekata toga vremena. Među brodovima koje je konstruisao ističu se putnički brodovi „Minerva“ i „Apolo“, zatim „Eolo“ i „Venus“ namjenski građeni za međunarodnu liniju od Buenos Ajresa do Montevidea, teretni brodovi „Demostens“ i „Pitagoras“ kao i mnogi drugi.

Nikada nije zaboravljao svoj rodni kraj, kod njega su uvijek nalazili posao emigranti iz Crne Gore, dalmacije i Hercegovine koji su se masovno doseljavali u Južnu Ameriku. Zbog takvog njegovog požrtvovanog angažmana izabran je za počasnog konzula Crne Gore i Rusije u Argentini. Prilikom posjete Crnoj Gori 1906. godine knjaz Nikola mu je bio ponudio mjesto ministra spoljnih poslova, ali je on to odbio obrazlažući da mu je porodica i svi započeti poslovi u Argentini. Intezivno je radio na povećanju trgovinske razmjene između Argentine i Rusije, zbog čega je od ruskog cara odlikovan ordenom Sv.Stanislava.

Milos-Vukasovic

Od presudnog značaja bilo je i njegovo učešće u osnivanju prve pravoslavne crkve u Latinskoj Americi. Molba koja je poslata 1887. godine Aleksandru III ruskom caru za slanje jednog pravoslavnog sveštenika, bila je potpisana pored ostalih crnogorskih iseljenika Jovana Vukasovića, Nikole Crnogorčevića, Aleksandra Vidovića, Đorđe i Nikole Bakmaz, Špira Radulovića, Mila Zlokovića i Špira Jakšića i od strane Miloša Vukasovića. Car Aleksandar III je potpisao ukaz kojim je udario temelje pravoslavne crkve Svete Trojice koja je osveštana 1901. godine uz prisustvo tadašnjeg predsjednika Argentine.

Krajem 1908. godine iznenada je preminuo od srčanog udara. Vijest o njegovoj smrti su objavile mnoge novine i svjetske agencije. Vodeći argentinski list „La Nacion“ ga je u jednom tekstu opisao kao „preporoditelja trgovine u Argentini“. Tadašnji ministar trgovine Argentine govoreći nad njegovim odrom je rekao „Miloš je jedini evropljanin koji je u ovom vremenu silno zadužio Argentinu“. Sahranjen je na groblju „Rekoleta“ u Buenos Ajresu.